Para trzymająca się za ręce

In vitro. Czym jest zapłodnienie pozaustrojowe?

Rate this post

Metoda in vitro, określana jako zapłodnienie pozaustrojowe, jest często ostatnią szansą dla par, które starają się o dziecko. Co warto wiedzieć o in vitro, które wciąż w wielu kręgach budzi kontrowersje?

Na czym polega zapłodnienie in vitro?

Sam termin „in vitro” tłumaczy się jako „w szkle”. Zapłodnienie tą metodą odbywa się poza organizmem kobiety. Od obojga przyszłych rodziców pobiera się komórki rozrodcze. Następnie komórki jajowe zostają umieszczone wraz z plemnikami w specjalnym inkubatorze. Samo zapłodnienie może odbyć się na dwa sposoby: plemnik sam przenika do komórki jajowej, albo też zostaje do niej wprowadzony cienką igłą. Dopiero po 18 godzinach można ocenić czy komórki się połączyły i faktycznie doszło do zapłodnienia.

Jeśli nastąpiło zapłodnienie, to po następnych dwóch dobach komórki zaczynają się dzielić. W trzeciej dobie można je wprowadzić do macicy pacjentki. Odbywa się to przy użyciu cewnika. Jednorazowo wprowadza się 2-3 embriony, zaś reszta zostaje zamrożona, by można je było wykorzystać w przypadku niepowodzenia. Również w przypadku gdyby para starała się o kolejne dziecko, komórko te zostaną odmrożone i wykorzystane. Dzięki temu nie ma konieczności przechodzenia całej procedury in vitro od początku.

Przygotowanie do zabiegu i wskazania

Aby cała procedura była możliwa, należy najpierw doprowadzić u kobiety do dojrzewania komórek jajowych za pomocą stymulacji hormonalnej. Dzięki temu możliwe jest pobranie większej ilości dojrzałych komórek niż byłoby to wykonalne przy normalnej owulacji.

Wśród wskazań do wykonania zabiegu in vitro wymienia się m.in. ciężką postać endometriozy i niedrożność jajowodów. Metoda stosowana jest również wtedy, gdy nie można zidentyfikować przyczyny niepłodności u kobiety. W wielu przypadkach in vitro stosowane jest jako metoda ostatniej szansy, gdy inne sposoby leczenia bezpłodności zawiodły.

Kontrowersje wokół in vitro

Największe emocje w przypadku in vitro wzbudza kwestia zamrażania zarodków. Pojawia się bowiem pytanie, co dzieje się z tymi, które nie zostają wykorzystane. Czy pozostaną zamrożone, czy też zutylizowane? Trudno tutaj podjąć obiektywnie dobrą decyzję. Wiele zależy od tego, w jakim momencie uznajemy, że mamy do czynienia z żywą istotą. Odpowiedź często jest uzależniona od indywidualnych poglądów.

Zapłodnienie pozaustrojowe to metoda, dzięki której już wiele par zostało rodzicami. Często in vitro stosowane jest wtedy, gdy nie powiodły się inne próby leczenia niepłodności. Jest ona o tyle skuteczna, że pozwala na ominięcie problematycznych kwestii, które uniemożliwiają zajście w ciążę, a nie da się ich rozwiązać w inny sposób. Jako przykłady można wymienić słabą jakość nasienia czy niedrożność jajowodów.

Zdjęcie Romana Krafta na Unsplash.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *